پارچه ضد آب چیست ؟

پارچه ضد آب چیست ؟، از چه موادی تشکیل می شود و ماهیت این پارچه را چه چیزی تشکیل می دهد؟

پارچه های ضد آب پارچه هایی هستن که یا به طور ذاتی ضد آب هستند و یا دارای ویژگی هایی هستند که می توانند توسط آن ویژگی ها تبدیل به پارچه های ضد آب شوند. اصطلاح ضد آب در واقع نشان گر یک ویژگی در مقابل شرایط آزمایشگاهی می باشد. این پارچه های معمولا طبیعی یا مصنوعی هستند، پارچه های مصنوعی با قرار گیری و یا آغشته شدن با مواد شیمیایی چون لاستیک ، پلی وینیل کلرید (PVC) ، پلی اورتان (PU) ، الاستومر سیلیکونی ، فلوروپلیمرها و موم روکش که دارای قابلیت ضد آب هستند  تبدیل به یک پارچه ی کاملا مقاوم در برابر آب می شوند . پارچه های ضد آب وظیفه شان این است که از نفوذ آب جلوگیری کنند اما اجازه می دهند بخار آب از آن ها عبور نماید.  این ویژگی که  اجازه نفوذ آب را نمی دهد اما اجازه ورود بخار و یا تبخیر را می هد باعث شده که از آن ها در  تهیه ی لباس بارانی، کیسه خواب ، لباس ورزشی ضد آب در فضای باز ، چادر و سایر موارد استفاده شود .

روش های ضد آب کردن پارچه

تاریخ اولین  روش های ضد آب کردن پارچه  به اوایل دهه ۲۰۰۰ بر میگردد . در زمان  پارچه های نساجی مبتنی بر فلوروکربن C8 در حال تولید بود. با این وجود ، نگرانی های زیست محیطی و بهداشتی باعث شد این روش که  مبتنی بر فلوروکربن  C6 است پایان پیدا کند و با توسعه شیمی های جایگزین ، مانند فناوری ChemStik ، یک روند بدون حلال شامل پلیمریزاسیون روی سطح زنجیره های هیدروکربن وارد کار شود . درواقع پروتکل های استاندارد آزمایشگاه چگونگی عملکرد این پارچه ها را تعیین می کند . مقاومت آب در واقع با مقدار آب در میلی متر اندازه گیری می شود ، که می تواند قبل از نفوذ آب از بالای پارچه به حالت تعلیق دربیاید . تنفس یا سرعت انتقال بخار رطوبت با مقدار  عبور بخار آب در گرم اندازه گیری می شود. بخار آب در هر متر مربع پارچه در هر دوره ۲۴ ساعته (گرم در متر مربع در روز)، اغلب به “گرم” خلاصه می شود . تولید کنندگان کالاهای ورزشی در واقع این اطلاعات را لیبل  محصولات خود  نصب می کنند . پارچه های میان رده معمولی مقادیر ۵۰۰۰ میلی متر مقاومت در برابر آب و ۵۰۰۰ گرم تنفس دارند. بهترین مواد دارای ۲۰،۰۰۰ میلی متر و ۲۰،۰۰۰ گرم است. این مقادیر گاهی انقدر در رقم بالایی تولید می شوند که از آن های برای مصارف عادی در جامعه استفاده نمی شود در واقع اصلا وارد بازار نمی شود ، این پارچه ها را در آزمایشگاه ها نگهداری می کنند و برای آزمایشات مهم استفاده می شود ، برای مثال در شبیه سازی بارش باران در حالتی که پنج برابر حالت عادی بارش است از این پارچه استفاده می کنند .یکی دیگر از مواردی که درصد نفوذ آب یک پارچه را در یک محصول مثل یک کیف پایین می آورد شیوه ی بست ها می باشد، برای مثال با قرار دادن یک زیپ نا مرغوب آب از پارچه نفوذ می کند و این ویژگی ضد آب بودن پارچه را زیر سوال می برد . علاوه بر این ها میزان نفوذ آب و تنفس پاره به شرایط آب  و هوایی اعم از دما گرا رطوبت و باد  نیز بسیار وابسته است .

پارچه های جهت دار

این نوع پارچه ها در واقع وظیفه شان دور کردن آب از بدن می باشد . و می توان گفت وظیفه ی جای غشاها ، روکش ها یا لمینت ها رابرای خشک نگه داشتن بدن و لباس ها انجام می دهند . عملکرد این نوع پارچه به این شکل است که آب مایع و بخار را به سمت خارج هدایت می کنند . یکی از مهم ترین ویژگی های این پارچه ها غیر قابل تنفس بودن آن ها است . این موضوع در حالی است که طی آزمایشاتی توانسته اند با ایجاد یک لایه پمپ این ویژگی غیر قابل تنفس بودن را از بین ببرند .

در ترکیب با عایق حرارتی

یکی دیگر از کاربرد های پارچه های ضد آب  ترکیب این پارچه ها با عایق های حرارتی است، لباس هایی که ضد آب هستند  را با برخی از عایق های حرارتی ترکیب می کند و نتیجه ی ترکیب یک محصول بسیار شگفت انگیز می شود ، مانند نمونه هایی که توسط FurTech و Nikwax Analogy تولید می شوند .

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *