سازه های پارچه ای

سازه های پارچه ای

سازه های پارچه ای یا همان غشایی، نوعی سازه هستند که بر خلاف سازه های اطرافمان، از چادر و پارچه ساخته شده اند. این نوع سازه ها در واقع یک زیر مجموعه از سازه های فضایی محسوب می شوند، نکته ی مثبت در رابطه با این  نوع سازه ها، انعطاف و شفافیت آن ها است، همین امر باعث شده که این سازه ها در در زمینه های تجاری، اداری، ورزشی و… کاربرد فراوانی داشته باشند. دلیل وجود این نکته مثبت که همان انعطاف و شفافیت این سازه ها است در واقع مواد سازنده این نوع سازه ها یعنی مواد کامپوزیت از الیاف و پلیمرها، است، این مواد امکان ایجاد و ساخت انواع سازه های گرافیکی را فراهم می کند. در نتیجه شناخت این ویژگی ‌ها و تفاوت‌ ها در راستای انتخاب ماده مناسب از سمت طراحان و مهندسین، یک امر کاملا ضروری است. به طور کلی طراحی سازه های پارچه ای یک پروسه ی بسیار پیچیده است، دلیل این پیچیدگی درواقع واکنش پیچیده بافت روکش دار پارچه به بارهای دو محوره در داخل صفحه است. به دلیل داشتن رفتار غیر خطی متریال، جابه جایی های عظیم و استفاده از عملکرد غشایی برای تحمل بارها، می توان گفت به رویکردی اساسا متفاوت در طراحی سازه ای در مقایسه با سازه های پوشاننده متداول نیاز خواهد داشت. فرم های مشخصی که به طور معمول با استفاده از سازه های پارچه ای به دست می آیند، همان عامل محبوبیت آن ها با بیانی جسورانه هستند. نکته ی بسیار مهم و قابل به ذکر این است که همواره باید ارتباطی نزدیک و مستقیم میان معماران و مهندسین وجود داشته باشد، دلیل این نکته این است که فرم های قابل اجرای سازه های پارچه ای به وسیله شرایط تکیه گاهی خود محدود می شوند. پس می توان نتیجه گرفت که فرم یابی می بایست به طور هم زمان با طراحی معماری جلو برود. و از همه مهم تر  آگاهی داشتن از ملاحظات معماری که به طور مستقیم با الزامات سازه ای تداخل دارد و یا در حالت ایده آل با آن سازگار است، دارای اهمیت بالایی است.

کانوپی

کانوپی نوعی چادر است، این نوع چادر در واقع یکی از قدیمی ترین فرم های ساخت چادر و یا سرپناه می باشد، تاریخ استفاده از اولین کانوپی ها به هزاران سال قبل برمی گردد، پس می توان گفت این سبک از چادر ها نوعی سبک سنتی نیز محسوب می شود. قابل به ذکر است که سازه های پارچه ای مدرن ساخته شده از مصالح مصنوعی و ترکیبی، تنها ۳۰ سال است که وارد بازار شده اند و مورد استفاده قرار می گیرند. به طور کلی یک سازه  و یا غشا چادری به عنوان سازه و یا ساختار پوشاننده رفتار می کند، پس می توان نتیجه گرفت که با استفاده از آن وزن ساختمان، هزینه ها و تاثیرات زیست محیطی روند ساخت و ساز به میزان قابل توجهی کاهش می یابد..

پارچه های سازه های غشایی

پارچه هایی که در آثار معماری استفاده می شوند، معمولا دارای رشته های فایبر گلاس و با روکش پلی تترا فلوئور اتیلن (PTFE) و یا رشته های پلی استر با روکش پلی وینیل کلراید (PVC) می باشند. البته مقدار سختی خمشی و فشاری آن ها قابل چشم پوشی است. بنابراین سازه های پارچه ای با مقدار انحنای کافی طراحی و ساخته می شوند تا بارهای محیطی که به صورت نیروهای کششی در داخل صفحه پارچه هستند تحمل شوند. نکته جالب این است که این امر با طریقه عملکرد سازه متداول سقف ها کاملا در تناقض است، سازه هایی که در آن ها بار به طور معمول از طریق رفتار قوسی فشاری و یا از طریق سختی خمشی تحمل می شود. فرم هندسی پارچه های کانوپی در توانایی آن برای تحمل بارهای کششی وارده تاثیر بسیار چشم گیری خواهد داشت. نکته ای که باید به آن توجه داشت این است که برای مقاومت در برابر نیرو های بالابرنده و نیرو های رو به پایین (بر اثر بار باد و برف) سطح چادر کانوپی می بایست دارای یک انحنای مضاعف و پیش تنیده باشد. در سازه های کانوپی به دلیل پایین بودن وزن پارچه نیروی گرانش یا بار ناشی از “وزن خود سازه” اغلب قابل چشم پوشی می باشد. در نهایت می توان نتیجه گرفت که سازه های پارچه ای کششی غالبا نسبت به سایر روش های ساخت رایج برای دهانه های بزرگ از نظر سازه ای بسیار کارآمد تر و مقرون به صرفه تر خواهند بود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *